Pelargus, Christoph: Werck vnd Kennezeichen der außerwehlten vnd Kinder Gottes. Frankfurt (Oder), 1603.
hoc quasi praemio mortis subitaneae donarat: siue bendum I
hoc quaſi præmio mortis ſubitaneæ donarat: ſiue bendum I
<TEI> <text> <body> <div type="fsProgrammaAcademicum" n="1"> <p> <hi rendition="#aq"> <hi rendition="#i"><pb facs="#f0069" n="[69]"/> hoc quaſi præmio mortis ſubitaneæ donarat: ſiue<lb/> Cleobis & Bitonis, quibus matrem Cydippen ad<lb/> templum pertrahentibus, equorum aut boum in-<lb/> ſtar ſub iugum mißis, Iuno non aliud quam quod<lb/> h abebat precium ſummum tempeſtiuæ mortis re-<lb/> pendit: vel quia maturius præſentibus eripiuntur<lb/> malis: tantis quipper pleta malis præſens Vita, iu-<lb/> xta Auguſtinum, vt comparatiore illius mors<lb/> remedium eſſe putetur: vel quia futuris ſæpe præ-<lb/> ripiuntur tempeſtatibus: ſiquidem Pantoptes ille<lb/> ex alto profunda maris ac cordis humam perspi-<lb/> cacius omai aquila peruidet; aureum ſtatuæ caput<lb/> in ferrum lutumꝙ́ deſiiſſe nouit: & idcirco ſub-<lb/> trahit quos ſeductum aut corruptum, aut obdura-<lb/> tum iri præſentit Quæcunꝙ́ omnino cauſa ſit, vo-<lb/> luntatem ſupremam nulla antegreditur, quam nec<lb/> reprehendere nec licet negligere: poſtquam in ea<lb/> & ab ea vitæ noſtræ vniuerſæ ſumma. In<lb/> ea ergò acquieſcendum fuerit lugentibus, inprimis<lb/> nobilißimo Dn. <hi rendition="#g">MELCHIORIa</hi> Pfuel<lb/> fratri, & affiribus reliquis: quibus quæ de DEI<lb/> in homines affectu & iudicio clementi, de termi-<lb/> no vnicuiꝙ poſito, de effugio malorum repentino<lb/> de carnis reſuſcitatione in ſacris notata leguniur,<lb/> fidem facere & debebunt & poterunt: lenignita-<lb/> ti, non ſeueritati, iuuenis huius hobilißimi aſſerio</hi> </hi><lb/> <fw place="bottom" type="sig"> <hi rendition="#aq"> <hi rendition="#i">I</hi> </hi> </fw> <fw place="bottom" type="catch"> <hi rendition="#aq"> <hi rendition="#i">bendum</hi> </hi> </fw><lb/> </p> </div> </body> </text> </TEI> [[69]/0069]
hoc quaſi præmio mortis ſubitaneæ donarat: ſiue
Cleobis & Bitonis, quibus matrem Cydippen ad
templum pertrahentibus, equorum aut boum in-
ſtar ſub iugum mißis, Iuno non aliud quam quod
h abebat precium ſummum tempeſtiuæ mortis re-
pendit: vel quia maturius præſentibus eripiuntur
malis: tantis quipper pleta malis præſens Vita, iu-
xta Auguſtinum, vt comparatiore illius mors
remedium eſſe putetur: vel quia futuris ſæpe præ-
ripiuntur tempeſtatibus: ſiquidem Pantoptes ille
ex alto profunda maris ac cordis humam perspi-
cacius omai aquila peruidet; aureum ſtatuæ caput
in ferrum lutumꝙ́ deſiiſſe nouit: & idcirco ſub-
trahit quos ſeductum aut corruptum, aut obdura-
tum iri præſentit Quæcunꝙ́ omnino cauſa ſit, vo-
luntatem ſupremam nulla antegreditur, quam nec
reprehendere nec licet negligere: poſtquam in ea
& ab ea vitæ noſtræ vniuerſæ ſumma. In
ea ergò acquieſcendum fuerit lugentibus, inprimis
nobilißimo Dn. MELCHIORIa Pfuel
fratri, & affiribus reliquis: quibus quæ de DEI
in homines affectu & iudicio clementi, de termi-
no vnicuiꝙ poſito, de effugio malorum repentino
de carnis reſuſcitatione in ſacris notata leguniur,
fidem facere & debebunt & poterunt: lenignita-
ti, non ſeueritati, iuuenis huius hobilißimi aſſerio
bendum
I
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
| URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/523022 |
| URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/523022/69 |
| Zitationshilfe: | Pelargus, Christoph: Werck vnd Kennezeichen der außerwehlten vnd Kinder Gottes. Frankfurt (Oder), 1603, S. [69]. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/523022/69>, abgerufen am 06.08.2024. |


