Pelargus, Christoph: Werck vnd Kennezeichen der außerwehlten vnd Kinder Gottes. Frankfurt (Oder), 1603.bendum esse obitum: met am & a Taxiarcho ter- Sed nec dubitabit quisquam ex omnibus, pie- erit
bendum eſſe obitum: met am & à Taxiarcho ter- Sed nec dubitabit quiſquam ex omnibus, pie- erit
<TEI> <text> <body> <div type="fsProgrammaAcademicum" n="1"> <p> <pb facs="#f0070" n="[70]"/> <hi rendition="#aq"> <hi rendition="#i">bendum eſſe obitum: met am & à Taxiarcho ter-<lb/> minum ita fixum, ita fuiſſe ei attingendum: ex-<lb/> tra omnem impendentium calamitatum timorem<lb/> eum modò conſtitutum: & reſurrecturum deniꝙ<lb/> inæſtimabili gloria, qui nec gloriæ ſuæ ſatis hic vi-<lb/> uere, nec naturæ ſatis potuit.</hi> </hi> </p><lb/> <p> <hi rendition="#aq"><hi rendition="#i">Sed nec dubitabit quiſquam ex omnibus, pie-<lb/> tati, quæ erat in Dn. Henio, tantò maiora in cœ-<lb/> lis redditum iri præmia, quantò rarior & mirabi-<lb/> lior ſolet eſſe pietas noſtro ſeculo, in ijs, qui agere<lb/> tantum videntur in ſeculo.</hi> Pfulium <hi rendition="#i">coluiſſe ſa-<lb/> cras literas, inꝙ́ ipſo morbo nihil quicquam quam<lb/> cœleſtia appetijſſe ex verbo Dei remedia, quæ non<lb/> inania ſunt animorum blandimenta, ſed vera an-<lb/> goris & mortis ipſius antidota, certi ſumus; ac<lb/> proinde inter beatos omnino numerandum, rectè<lb/> concludimus: ſiquidem beati, aſtruente Chriſto,<lb/> qui audiunt verbum <hi rendition="#g">DEI</hi> & cuſtodiunt illud:<lb/> beati, confirmante S. S. quibus remiſſæ iniquita-<lb/> tes, & quorum tecta ſunt peccata: beati, teſtante<lb/> Apoſtolo, qui in Domino moriuntur. Quocunꝙ<lb/> respicias, ſiue ad vitam, quam egit inter mortales<lb/> piam: ſiue ad mortem, quam ſuperatis doloribus<lb/> obijt tranquillam: nec vita ipſius culpanda: ne-<lb/> que mors eius accuſanda; prædicanda vero hoc</hi></hi><lb/> <fw place="bottom" type="catch"> <hi rendition="#aq"> <hi rendition="#i">erit</hi> </hi> </fw><lb/> </p> </div> </body> </text> </TEI> [[70]/0070]
bendum eſſe obitum: met am & à Taxiarcho ter-
minum ita fixum, ita fuiſſe ei attingendum: ex-
tra omnem impendentium calamitatum timorem
eum modò conſtitutum: & reſurrecturum deniꝙ
inæſtimabili gloria, qui nec gloriæ ſuæ ſatis hic vi-
uere, nec naturæ ſatis potuit.
Sed nec dubitabit quiſquam ex omnibus, pie-
tati, quæ erat in Dn. Henio, tantò maiora in cœ-
lis redditum iri præmia, quantò rarior & mirabi-
lior ſolet eſſe pietas noſtro ſeculo, in ijs, qui agere
tantum videntur in ſeculo. Pfulium coluiſſe ſa-
cras literas, inꝙ́ ipſo morbo nihil quicquam quam
cœleſtia appetijſſe ex verbo Dei remedia, quæ non
inania ſunt animorum blandimenta, ſed vera an-
goris & mortis ipſius antidota, certi ſumus; ac
proinde inter beatos omnino numerandum, rectè
concludimus: ſiquidem beati, aſtruente Chriſto,
qui audiunt verbum DEI & cuſtodiunt illud:
beati, confirmante S. S. quibus remiſſæ iniquita-
tes, & quorum tecta ſunt peccata: beati, teſtante
Apoſtolo, qui in Domino moriuntur. Quocunꝙ
respicias, ſiue ad vitam, quam egit inter mortales
piam: ſiue ad mortem, quam ſuperatis doloribus
obijt tranquillam: nec vita ipſius culpanda: ne-
que mors eius accuſanda; prædicanda vero hoc
erit
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
| URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/523022 |
| URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/523022/70 |
| Zitationshilfe: | Pelargus, Christoph: Werck vnd Kennezeichen der außerwehlten vnd Kinder Gottes. Frankfurt (Oder), 1603, S. [70]. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/523022/70>, abgerufen am 06.08.2024. |


