Lütkemann, Joachim: Der frommen Kinder Gottes Zeitliches Leiden und ewige Herrligkeit ... Braunschweig, 1654.
Istheic vicissim ut ordo vertatur piis In altera vita,
& fruantur gaudiis.
III. Epitaphium.
Bonis quae cecidit dolenda multis, Hoc sub marmore MARGARITA dormit HACMANNINA,
Marita DAETRII illa BRANDANI, decus atque amor Mariti, Pulchris moribus, atque
liberali & Modesta facie, Marita dulcis BRANDANI, inclyta quo Brunonis
acri Vrbs Antistite gaudet, atque Verbi Praeconum sacer Ordo, cum Lyceis Quae
Domus fovet illa Ocri celebris. Ter denos ea vixerat Decembres, Cum sexta sobole
edita, recentem ah Vnam Filiolam, virumque liquit.
Memoriae desideratisß. Matronaef. Andreas Burchardi, Martin. Conrector. SC AZON.
QVae fida conjux meruit esse Brandani, Virtutis omnis illa gnava sectatrix, Et
sexui illa foeminino in exemplum Concessa coelo; quam fovebat a primis Eusebia
cunis, haut deinde per totam Infida vitam illi pedissequa existens; Quae columen
ingens atque decus egenorun; Quae grata Gratiis, & omnibus
chara; Quae noverat nutus mariti amussatim, Hos assueta & exsequi gradu
pleno, Heu ante rapta tempus, ingredi nuper Mortalitatis illa semitam visa est,
Et sponte naturae, quod usui tantum Concesserat, persolvit, ultim um dicens
Dulci, VAIE, Viro gregique amicorum, Nec huic nec illi relliqvum dedit quicquam
Nisi lacrymas graves, gravesque singultus, Pullis amicta vestibus gemit Virtus:
Eusebia frontem perfricans recondit se
Isthîc vicissim ut ordo vertatur piis In altera vita,
& fruantur gaudiis.
III. Epitaphium.
Bonis quae cecidit dolenda multis, Hoc sub marmore MARGARITA dormit HACMANNINA,
Marita DAETRII illa BRANDANI, decus atque amor Mariti, Pulchris moribus, atque
liberali & Modesta facie, Marita dulcis BRANDANI, inclyta quo Brunonis
acri Vrbs Antistite gaudet, atque Verbi Praeconum sacer Ordo, cum Lyceis Quae
Domus fovet illa Ocri celebris. Ter denos ea vixerat Decembres, Cum sexta sobole
edita, recentem ah Vnam Filiolam, virumque liquit.
Memoriae desideratisß. Matronaef. Andreas Burchardi, Martin. Conrector. SC AZON.
QVae fida conjux meruit esse Brandani, Virtutis omnis illa gnava sectatrix, Et
sexui illa foeminino in exemplum Concessa coelo; quam fovebat â primis Eusebia
cunis, haut deinde per totam Infida vitam illi pedissequa existens; Quae columen
ingens atque decus egenorũ; Quae grata Gratiis, & omnibus
chara; Quae noverat nutus mariti amussatim, Hos assuëta & exsequi gradu
pleno, Heu ante rapta tempus, ingredi nuper Mortalitatis illa semitam visa est,
Et sponte naturae, quod usui tantum Concesserat, persolvit, ultim um dicens
Dulci, VAIE, Viro gregique amicorum, Nec huic nec illi relliqvum dedit quicquam
Nisi lacrymas graves, gravesque singultus, Pullis amicta vestibus gemit Virtus:
Eusebia frontem perfricans recondit se
<TEI> <text> <body> <div> <l><pb facs="#f0081"/> Isthîc vicissim ut ordo vertatur piis In altera vita, & fruantur gaudiis.</l> </div> <div> <head> <hi rendition="#i">III. Epitaphium.</hi><lb/> </head> <l>Bonis quae cecidit dolenda multis, Hoc sub marmore MARGARITA dormit HACMANNINA, Marita DAETRII illa BRANDANI, decus atque amor Mariti, Pulchris moribus, atque liberali & Modesta facie, Marita dulcis BRANDANI, inclyta quo Brunonis acri Vrbs Antistite gaudet, atque Verbi Praeconum sacer Ordo, cum Lyceis Quae Domus fovet illa Ocri celebris. Ter denos ea vixerat Decembres, Cum sexta sobole edita, recentem ah Vnam Filiolam, virumque liquit.</l> <p> <hi rendition="#i">Memoriae desideratisß. Matronaef.</hi> </p> <p>Andreas Burchardi, Martin. Conrector.</p> </div> <div> <head> <hi rendition="#i">SC AZON.</hi><lb/> </head> <l>QVae fida conjux meruit esse Brandani, Virtutis omnis illa gnava sectatrix, Et sexui illa foeminino in exemplum Concessa coelo; quam fovebat â primis Eusebia cunis, haut deinde per totam Infida vitam illi pedissequa existens; Quae columen ingens atque decus egenorũ; Quae grata Gratiis, & omnibus chara; Quae noverat nutus mariti amussatim, Hos assuëta & exsequi gradu pleno, Heu ante rapta tempus, ingredi nuper Mortalitatis illa semitam visa est, Et sponte naturae, quod usui tantum Concesserat, persolvit, ultim um dicens Dulci, VAIE, Viro gregique amicorum, Nec huic nec illi relliqvum dedit quicquam Nisi lacrymas graves, gravesque singultus, Pullis amicta vestibus gemit Virtus: Eusebia frontem perfricans recondit se </l> </div> </body> </text> </TEI> [0081]
Isthîc vicissim ut ordo vertatur piis In altera vita, & fruantur gaudiis. III. Epitaphium.
Bonis quae cecidit dolenda multis, Hoc sub marmore MARGARITA dormit HACMANNINA, Marita DAETRII illa BRANDANI, decus atque amor Mariti, Pulchris moribus, atque liberali & Modesta facie, Marita dulcis BRANDANI, inclyta quo Brunonis acri Vrbs Antistite gaudet, atque Verbi Praeconum sacer Ordo, cum Lyceis Quae Domus fovet illa Ocri celebris. Ter denos ea vixerat Decembres, Cum sexta sobole edita, recentem ah Vnam Filiolam, virumque liquit. Memoriae desideratisß. Matronaef.
Andreas Burchardi, Martin. Conrector.
SC AZON.
QVae fida conjux meruit esse Brandani, Virtutis omnis illa gnava sectatrix, Et sexui illa foeminino in exemplum Concessa coelo; quam fovebat â primis Eusebia cunis, haut deinde per totam Infida vitam illi pedissequa existens; Quae columen ingens atque decus egenorũ; Quae grata Gratiis, & omnibus chara; Quae noverat nutus mariti amussatim, Hos assuëta & exsequi gradu pleno, Heu ante rapta tempus, ingredi nuper Mortalitatis illa semitam visa est, Et sponte naturae, quod usui tantum Concesserat, persolvit, ultim um dicens Dulci, VAIE, Viro gregique amicorum, Nec huic nec illi relliqvum dedit quicquam Nisi lacrymas graves, gravesque singultus, Pullis amicta vestibus gemit Virtus: Eusebia frontem perfricans recondit se
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
| URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/luetkemann_leiden_1654 |
| URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/luetkemann_leiden_1654/81 |
| Zitationshilfe: | Lütkemann, Joachim: Der frommen Kinder Gottes Zeitliches Leiden und ewige Herrligkeit ... Braunschweig, 1654, S. . In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/luetkemann_leiden_1654/81>, abgerufen am 05.08.2024. |


